تبليغاتX
نجوم یزد
نجوم یزد
یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386
گزارش تصويري ۱ از پرواز شاتل اينديور

شاتل فضايي اينديور براي توسعه ايستگاه فضايي بين المللي و تشکيل کلاسي در فضا عازم ايستگاه فضايي شد.

تحریریه نجوم - عکس ها از بن کوپر (Ben Cooper) و کریس میلر (Chris Miller)

















منبع: SpaceFlightNow


ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 18:16 توسط : امین فرمانی
سه شنبه شانزدهم مرداد 1386


نوع جدیدی از هسته‌هاي کهکشاني

تیم بین المللی اخترشناسان ماهواره سوییفت ناسا و رصدخانه سوزاکی نوع جدیدی از هسته‌های فعال کهکشانی را یافتند.
 
AGNها(هسته های فعال کهکشانی) از درخشان‌ترين اجرام در جهان هستند و مقدار بسیار زیادی انرژی از خود ساطع می‌کنند. شاید تصور همه این‌گونه باشد که اخترشناسان انواع مختلف هسته‌های فعال کهکشانی را شناسایی کرده‌اند، اما تیم تحقیقاتی ماهواره سوییفت ناسا اعلام کرد نوعی AGN وجود دارد که با مقدار بسیارزیادی از گاز و غبار پوشیده شده است به طوری که هیچ نور مرئی قادر نیست از آن خارج شود.
در این نوع جدید از هسته های فعال کهکشانی٬ گرد و غبار زیادی قرص سیاهچاله و اطراف آن را در بر گرفته است و به راحتی قابل شناسایی نیست.این تصویر مربوط به هسته‌ي کهکشانی بسیار دوردست است.

 
«جک تولر»(Jack Tueller)از محققان گادرد ناسا می‌گوید:"این یک کشف بزرگ است زیرا به کمک آن می توان فهمید که چرا برخی از سیاهچاله‌های مرکزی کهکشان‌ها تابش می‌کنند و برخی دیگر اصلا این تابش را ندارند".
اطلاعات این نوع از AGN ها طی دو سال گذشته به دست آمده است. تا پیش از این٬ وجود این نوع از AGN ها نادیده گرفته شده بود زیرا نور مرئی و فرابنفش در میان آن همه گاز و غبار از بین می‌رفت. تنها موجی که می‌تواند از میان آن همه گاز و غبار راهی برای خروج پیدا کند موج پرانرژی X است. ماهواره سوییفت قابلیت آشکارسازی این طول موج‌ها را دارد.

این تصویر خواص مختلف هسته های فعال کهکشانی را نشان می دهد، همچنین می توان دریافت که چگونه زاویه دید ما در شناخت انواع این هسته ها و شناسایی آنها اثر دارد.بیشتر درخشش این هسته های فعال از سیاهچاله ی مرکزی است. برخی از آنها فوران هایی نیز دارند.


دانشمندان با استفاده از تلسکوپ سوزاکی به سوی این نوع از AGNها نشانه رفتند. آنها می‌خواستند بدانند که گاز و غبار اطراف آنها از همان نوع غبار اطراف دیگر AGN هاست یا اساسا با آنها متفاوت است؟ در این بررسی هسته‌های دو کهکشان ESO ۰۰۵-G۰۰۴ و ESO ۲۹۷-G۰۱۸ مورد هدف بود که به ترتیب ۸۰ و ۳۵۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارند.
«ریچارد موشتسکی»(Richard Mushotzky) از اعضای تیم تحقیقاتی می‌گوید:«ما نور مرئی را از در انواع دیگر AGN ها می‌توانیم آشکار کنیم اما در این مورد تمام نوری که در هسته‌ی کهکشان تولید می‌شود و در میان آن همه گرد و غبار از بین می‌رود.»
 
 
 
 
یودا (Ueda)می‌گوید:"نتایج نشان می‌دهد که تعداد بسیار زیادی از این هسته‌ها هنوز شناسایی نشده‌اند". رصدخانه چاندرا قبلا وجود چنین اجرامی را اعلام کرده بود اما به طور کامل قادر به تشخیص ماهیت و طبیعت آن نبود.
يکي از کهکشان‌هاي مورد بررسي

تولر افزود:"ما تصور می‌کنیم که سیاهچاله‌های مرکزی در این کهکشان‌ها نقش بسیار حیاتی در تشکیل آن ها دارند. بدون شناسایی این سیاهچاله‌های غول پیکر و نحوه کار آنها نمی توان فرآیند تکامل کهکشان‌ها را به خوبی شناخت".
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
منبع

ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 1:25 توسط : امین فرمانی

RSS