سیاره‌ی زهره احتمالا دارای آتشفشان‌های فعالی است که باعث تولید مقادیر زیاد دی‌­اکسید گوگرد در جو این سیاره شده‌­اند.

در محافل علمی دو نظریه برای توجیه د‌ی‌­اکسید گوگرد موجود کشف شده به وسیله‌ی کاوشگر «سریع السیر زهره»(Venus Express) مطرح است. عده‌­ا‌‌ی از دانشمندان عقیده دارند د‌‌ی‌­ا‌‌کسید گوگرد موجود، ناشی از فعالیت‌­های آتشفشانی اخیر در سطح زهره است. این در حالی است که عده­‌ای دیگر از محققان معتقدند دی‌­اکسید گوگرد یافت شده بقایای فوران‌­هایی قدیمی است که ممکن است تا 10 میلیون سال قبل رخ داده باشند. 

ترکیبات گوگرد مدت زمان زیادی در جو زمین دوام نمی‌­آورند چرا که با پوسته­‌ی زمین واکنش می‌­دهند. اما در سطح صخره‌های زهره، انجام واکنش نیازمند مدت زمان بیشتری است. 

برای مشخص کردن نوع اتم­‌ها و مولکول‌­های موجود در جو زهره، سریع السیر زهره با استفاده از روش‌­های طیف‌­نگاری به بررسی چگونگی جذب نور خورشید و ستارگان در جو زهره پرداخت. نتایج طیف­‌نگاری نشان می‌­دهد که دی‌­اکسید گوگرد بیش‌تر در طبقات بالایی جو متمرکز است و در لایه­ه‌ای پایین‌­تر به میزان دو سوم از حجم آن کاسته می‌­شود. 

«ژان لوپ برتاکس»(Jean-Loup Bertaux)، یکی از اعضای تیم تحقیقاتی می‌­گوید:"‌ من به شدت نسبت به فرضیه‌­ی‌ آتشفشان­‌ها شک دارم. ولی باید اعتراف کنم که ما هنوز چیزی راجع به منشا این حجم زیاد دی اکسید گوگرد در طبقات فوقانی جو زهره نمی‌­دانیم. چرا که در آن ارتفاع دی‌­اکسید گوگرد باید خیلی سریع به وسیله‌ی نور خورشید تجزیه شود. همچنین علت تغییرات شدید حجم دی‌­ا‌‌کسید گوگرد در لایه­‌های مختلف جو نیز هنوز مشخص نیست". 

تغییرات حجم دی­اکسید گوگرد در لایه­‌های زیرین جو به مراتب کمتر از لایه­‌های فوقانی است. مقدار دی اکسید گوگرد موجود در لایه­‌های زیرین جو به کمک درصد جذب تابش فروسرخ جذب شده مشخص می‌شود. هرچه میزان جذب بالاتر باشد نشان ­دهنده‌ی وجود دی‌­اکسید گوگرد بیشتری است. 

محققان امیدوارند بتوانند فرضیه‌­ی وجود آتشفشان‌­های فعال در زهره را یا با مشاهده­‌ی گاز و خاکستر خارج شده از دهانه‌­ی یک آتشفشان تایید نمایند و یا با یافتن محل‌­هایی در سطح زهره که دی‌­اکسید گوگرد از آن­ها خارج می‌­شود این فرضیه را رد کنند. همه‌­ی این­ها به معنی وظایف جدید و بیشتر سریع السیر زهره است.